حضرت آیه الله سید حسن ابطحی در خصوص معنای صلوات در کتاب انوار زهرا نوشته اند :

از احاديث و روايات استفاده مى‏شود كه خداى تعالى به دليل صلواتها و درخواستهاى مردم مسلمان و

لطف الهى و صلوات پروردگار و ملائكه كه بر آنها نازل مى‏شود در روز محشر صورت سادات و فرزندان

حضرت فاطمه عليهاالسلام  را به قدرى منوّر مى‏سازد كه مانند خورشيد مى‏درخشد.

     در كتاب «امالى» شيخ صدوق و در كتاب «حديقة الناظر و نزهة الخاطر» از ابى‏بصير نقل مى‏كنند كه

گفت: امام صادق  عليه‏السلام  فرموده:

     روز قيامت كه شود، خداى تعالى مردم را در زمين واحدى جمع مى‏كند. در اين وقت ظلمت شديدى

 همه جا را فرا مى‏گيرد و مردم ضجّه و ناله زده و مى‏گويند: خدايا، اين عذاب و ظلمت را از ما بردار.

     ناگهان مى‏بينند جمعى گوشه‏ى محشر پيدا شدند كه نور، پيشاپيش آنها در حركت است و تمام

محشر را منوّر كرده‏اند. مردم مى‏گويند كه: اينها انبياء خدا هستند.

     ندا از جانب خدا به آنها مى‏رسد كه: نه، اينها انبياء نيستند.

     مردم مى‏گويند: اينها ملائكه‏اند.

     از جانب خدا ندا مى‏رسد كه: نه، اينها ملائكه نيستند.

     مردم مى‏گويند: پس اينها لابد شهداء هستند.

     ندا مى‏رسد كه: نه، اينها شهداء هم نيستند.

     مردم مى‏گويند: خدايا، پس اينها كيستند؟!

     جواب از طرف پروردگار به آنها مى‏رسد كه: اى اهل محشر! از خود آنها سؤال كنيد كه: شما كيستيد؟

     اهل محشر از آنها سؤال مى‏كنند: شما كى هستيد؟

     آنها در جواب مى‏گويند: «نحن العلويّون نحن ذريّة محمّد  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله» يعنى: ما علويّين

هستيم، ما ذريّه‏ى حضرت محمّد  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله هستيم. «نحن من اولاد على ولىّ اللّه» ما از اولاد

على ولىّ خدا هستيم، ما به كرامت و لطف خدا اختصاص يافته‏ايم. ما به امان و لطف الهى اطمينان داريم.

     در اين وقت از طرف پروردگار متعال ندا مى‏رسد كه: اى سادات! شفاعت كنيد دوستانتان را و آنهائى

 كه به شما اظهار محبّت و مودّت كرده‏اند و آنهائى كه از شما در كارهاى خوبتان پيروى نموده‏اند.

     آنها هم شروع به شفاعت مى‏كنند و شفاعت آنها قبول مى‏شود.[1]