بسم الله الرحمن الرحیم

بعد از این که مراحل توبه و استقامت و صراط مستقیم را طی کردیم وارد مرحله محبت می شویم و از اول ماه شعبان در مرحله محبت کار می کنیم .

به نقل از استادم

محبت از خواستن شروع می شود تا به عشق می رسد . اگر محبت به این معنا در وجودی نباشد حیات ندارد. جمادات خواستن ندارند لذا حیات هم ندارند. نباتات یک خواستن تکوینی دارند محبت تکوینی هم دارند. حیوانات خواستن ارادی دارند محبت ارادی هم به نحو ضعیف دارند. انسان محبت خاص ارادی و اختیاری وشدید دارد لذا حیات واقعی و شدیدی هم دارد حیات و محبت با هم توامند. هر موجودی که خواست ومحبت و عشق نداشته باشد حیات ندارد. هر موجودی که از  حیات برخورداری بیشتری دارد محبتش بیشتر است خدای تعالی از هر موجودی محبتش بیشتر است چون حیات و خواستش توام با اراده است .

 

اساس خلقت بر محبت خدای تعالی استوار است. محبت خدای تعالی قابل وصف نیست. گاهی در ضمن صحبتها می گویند: خدا از پدر و مادر مهربان تر است این فقط از باب مثال است. خداوند ضمن اینکه هیچ نیازی به مخلوقاتش ندارد تنها و تنها خواستش این است که انسان سعادتمند شود سعادت و حیات و سلامت روح وبدن داشته باشد. لذا اساس خلقت بر محبت بنا نهاده شده (کنت کنزا مخفیا فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لکی اعرف ) خلقت برای معرفت و معرفت محبت ایجاد می کند.

شما تا کسی را نشناسید به او محبت پیدا نمی کنید و او را نمی خواهید. وقتی او را شناختید و تا حدی مطابق میل شما واقع شد آنجا است که او را می خواهید ونسبت به او محبت آغاز می شود و کم کم به مر حله دوستی وحب شدید می رسد وبه عشق منتهی می شود (عاشقم برهمه عالم که همه عالم از اوست ). محبت اصلی مال خدا است چون هر جمال وکمالی را شما بخواهید در خدا هست. ممکن است فکر کنید در موجودات دیگر هم ممکن است تا حدی کمال و جمالی باشد اما اگر پیدا شود ناقصش پیدا می شود و کامل و اصیل و واقعی آن مال خدا است .

مثلا شما اگر به علم محبت داشته باشید که طبعا فطرت انسان او را وادار می کند که به علم و عالم محبت داشته باشد باید بدانید که علم اصیل و واقعی و بدون آمیختگی به جهل و نادانی مال خدا است. هر جا علمی پیدا کردید به آن محبت پیدا می کنید.

 

یکی از صفات مومن و علائم مومن این است که خداوند را بیشتر از همه چیز دوست داشته باشد.

کسانی که ایمان به خدا وند دارند محبتشان به خدای تعالی شدید تر است تا دیگر افراد و نقطه حساس محبتشان تعلق به ذات اقدس متعال دارد(والذین آمنوا اشد حبا لله ) وهر چیزی که تعلقش به خدا وند بیشتر باشد آن چیز را بیشتر دوست دارند. اگر محبت انسان حساب شده باشد طبعا محبت وعلاقه به متعلقات محبوب هم دارد.

یعنی هر چیزی که تعلقش به محبوب بیشتر باشد بیشتر دوست دارد و هر چیزی که تعلقش به محبوب کمتر باشد کمتر دوست دارد. ما می گویم خدا را دوست داریم در حالی که در عمل شاید خداوند در صف آخر باشد! به جهت اینکه ما محبتمان به هر چیزی بیشتر با شد به همان چیز بیشتر اهمیت می دهیم . مثلا گاهی انسان به خاطر زن و فرزند و زندگی و حتی رفیق به معصیت می افتد و گاه گاهی هم متوجه معصیتش می شود وبعد هم می گوید: خدا چه کار کند فلانی را که مرا به معصیت انداخت!

خدای تعالی در آیه ای از قول بندگانش در روز قیامت می فرماید: ای کاش من با فلانی دوست نمی شدم چرا که مرا از خدا دور کرد .

البته درست است که رفیق بد انسان را از خدا غافل می کند ولی اگر انسان قوی باشد و دارای قدرت روحی باشد او باید رفیقش را به خدا نزدیک کند و در آن شخص تاثیر بگذارد.

خیلی از افراد بودند که با داشتن رفیق خوب به خدا وند عزوجل نزدیک شدند. کسی که ضعیف است تحت تاثیر شخص قوی قرار می گیرد و اگر انسان قوی باشد باید محیط را تحت تاثیر خودش قرار دهد و یا لااقل آن قدر محکم باشد که دیگران در او اثر نگذارد .

محبت زن و فرزند ومال و ثروت نباید انسان را از خدا وند دور کند بلکه اینها باید وسیله ای باشند که انسان را به خداوند نزدیک کنند.

خدای تعالی در قرآن شریف می فرماید: بگو آیا پدران ویا فرزندانتان ویا اموالتان نزد شما محبوب ترند یا خدا ؟.

اگر کسی محبت به خدا نداشته باشد آن طوری که باید داشته باشد و در این مرحله بماند مثل مرده ای است متحرک که در مادیت و محبت به غیر خدا مرده است

در حالی که انسان باید به خدا وند و بعد به متعلقاتش عشق بورزد.

متعلقات خداوند که هستند ؟ اهل بیت عصمت و طهارت (علیه السلام) . اینها تعلقشان به خداوند از هر موجودی بیشتر است چرا که اینها یدالله هستند اذن الله هستند وجه الله هستند لسان الله هستند عین الله هستند و بالاخره نفس الله هستند .

 

انشا الله خودمان را برای ماه مهمانی خدای تعالی آماده می کنیم تا بتوانیم پاک ومحکم ودرست و با محبت در این مهمانی شرکت کنیم و نهایت استفاده را از ماه شعبان و به خصوص ماه رمضان ببریم  انشا الله به امید موفقیت برای همه کسانی که می خواهند به خدای عزیز برسند .