از استادم سوال شد که چرا ما با خدا انس نداریم؟

ایشان فرمودند :

علت عمده اش این است که نخواسته ایم،نا پاک هستیم.

خدای تعالی ما را برای خودش خلق کرده است. مثل جوی آب که در خانه ها می کشیدند، میر آب نمی گذارد آب هدر برود هر طور هست آب را قابل استفاده می کند خدای تعالی ما را برای خودش خلق کرده و نمی خواهد هدر برویم. اما اختیار داده که ما بنده خدا شویم.

 همه موجودات بنده خدا هستند. اینها تحت اراده الهی هستند هرچه خدا می خواهد همان طور می شوند. اما ما هستیم که با اراده خود باید همان طور که خدا می خواهد باشیم. به همین علت ضایعات در این مورد زیاد هست یعنی انسانها با اختیار خود، خود را از بین می برند. اگر انسان با اختیار خود در دستگاه الهی قرار گرفت خیلی ممتاز می شود. مثلا اگر کسی را مجبور به یک کارکرده باشید ولی دیگر از روی محبت مشغول کار شود، چقدر این دو با هم فرق دارند؟

ما مسائل را فقط می شنویم، جدی عمل نمی کنیم. هرچه بیشتر بلد باشیم مسئولیت بیشتر است ولی نمی توان جاهل هم بود که مسئولیت نداشته باشیم. اگر جدی نگیرید و استقامت نداشته باشید نمی توانید جدی باشید.