تبليغاتX
آنچه آموختم ز استادم....

آنچه آموختم ز استادم....

 بسمه تعالی..............چرا ما در مقابل آینده مان بی تفاوتیم؟.....چرا ما نمیخواهیم

بدانیم که تا کی هستیم وبعد از مرگ چه بر سرمان خواهد آمد...چرا نمی خواهیم

بدانیم که خدایتعالی با آن قدرتی که دارد و بر ما احاطه کامل دارد از ما چه می

خواهد و با ما چه خواهد کرد؟بیائیم فکری برای اینها بکنیم. یعنی در باره اینها بحث

کنیم.تامل بیشتری بکنیم.تحقیق زیادتری بکنیم.در باره اینها جدی تر باشیم. بالاخره

 یک روز با همه اینها سر و کار داریم.باید در آن واقع شویم. یعنی بالاخره قیامتی در

پیش داریم.بهشت و جهنمی در پیش داریم.با خدایتعالی ملاقات داریم.جدی باشیم.

 باز هم جدی تر باشیم.آنچنانکه آینده خودرا مثل حال در مقابل چشم خود به بینیم.

سخن روز حضرت آیت الله سید حسن ابطحی

۲۸ذیقعده۱۴۲۵

۲۱/۱۰/۱۳۸۳

۱۰/۱/۲۰۰۵

+ نوشته شده در  شنبه دوم اردیبهشت 1391ساعت 10:51  توسط راوی زندگی  | 

بسمه تعالي...............اي كاش مي شد مردم همه با

 هم وحدت مي داشتند...اي كاش مي شد مردم به هم

 مهربان بودند...اي كاش مي شد همه خوي انساني

مي داشتند...اي كاش مي شد مردم با يكديگر ايثار

گربودند...اي كاش مي شد همه خود را اعضاي يك وجود

مي دانستند...اي كاش مي شد وقتي كسي درد و

 رنجي مي داشت همه متاثر مي بودندو به فكر علاج او

بر مي خواستند...اي كاش مي شد همه دانشمند مي

بودند و همه به دانشمندان واهل تقوي علاقه مند مي

بودند...آيا روزي مي شود كه اين آرزوها سر انجام گيرد

 وهمه به اين خوبي ها برسند ...اگر به اسلام عمل مي

 كرديم....اگر به قرآن معتقد بوديم...اگر سفارشات رسول

 اكرم صلي الله عليه وآله را گوش مي كرديم...همه به

 اين آرزو ها كه آرزوي همه است مي رسيديم ودنيا را

مدينه فاضله مي نموديم...انشاالله با حركت پرفيض قيام

امام عصر روحي فداه به همه اين آرزوها خواهيم رسيد

(انهم يرونه بعيدا ونراه قريبا)

از سخنان پرفيض حضرت آيه الله سيد حسن ابطحي

درتاريخ 17 ذيقعده 1425

10/10/1383

30/12/2004

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1390ساعت 12:41  توسط راوی زندگی  | 

 

بسمه تعالی

ماه های عزاداری خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام ( محرم و صفر ) گذشت و

ربیع المولود ماه میلاد حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و اله و سلم و امام صادق

علیه السلام رسید.

امید است در این ماه غذای روح با نشاطی نصیبمان گردد و مورد لطف و عنایات

خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام قرار بگیریم .

نکته ای که برای روح غذائیت خوبی دارد اینست که اهل بیت عصمت و طهارت علیهم

 السلام فرموده اند عادل ترین مردم کسی است که هرچه برای خود می خواهد برای

دیگران هم بخواهد و ظلم نکند و برای عرض و آبروی مردم احترام قائل باشد .

برگرفته شده از وبلاگ غذای روح

+ نوشته شده در  جمعه هفتم بهمن 1390ساعت 19:25  توسط راوی زندگی  | 

بسمه تعالی

از همه دوستان عزیزم می خواهم که برای رفع کسالت استاد عزیزم دعا کنند

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم آذر 1390ساعت 22:7  توسط راوی زندگی  | 

بسمه تعالی

حضرت آیه الله سید حسن ابطحی در پاسخ به این سوال که چگونه توجّه به ظهور حضرت ولى‏عصر

ارواحنافداه در اين زمان مى‏تواند سبب خودسازى و تزكيه‏ ى نفس شود؟ در کتاب انوار صاحب الزمان روحی

فداه سوال صد و بیستم چنین بیان داشتند :

     پاسخ ما:

    دو چيز يقينى و يك چيز احتمالى سبب مى‏شود كه ما خودمان را بسازيم و تزكيه‏ ى نفس كنيم.

آن دو چيز يقينى يكى اين است كه حتما امام عصر روحى‏ فداه هست كه ما يقين داريم هست. (يك نفر

سنّى مى‏گفت: «من انكر المهدى فهو كافر» كسى كه منكر حضرت مهدى  عليه‏ السلام باشد كافر

است)  دوّم حتما خواهد آمد. روايت دارد اگر از عمر دنيا يك روز باقى مانده باشد خدا آن روز را آن قدر

طولانى مى‏كند تا امام زمان  عليه‏ السلام بيايد و دنيا را پر از عدل و داد كند.

    يكى از علماء به من مى‏ گفت: شايد تمام دوران بعد از ظهور همان يك روز باشد، گفتم: نه، اين طور

است كه انسان به بچّه‏ اش مى‏ گويد: اگر توى سوراخ موش هم بروى تو را بيرون مى‏ آورم و كتك مى‏زنم.

بچّه هيچ وقت درون سوراخ موش نمى‏ رود. فقط اين كلام حتمى بودن موضوع را ثابت مى‏ كند والاّ بيشتر

عمر اين نسل از بشر، آن طرف ظهور است و اينها مقدّمه است. اين از نظر حتمى بودنش است كه روايت

دارد بيان مى‏كند و امام  عليه‏ السلام توضيح مى‏ دهد والاّ اين قدر حتمى است كه اگر روز آخر دنيا شد آيا

خدا رها مى‏ كند؟ نه، آن قدر طولانى‏ اش مى‏ كند كه امام زمان  عليه‏ السلام ظاهر شود. اين دو چيز

قطعى و حتمى است.

     يك چيز احتمالى هم هست و آن اينكه احتمال دارد حضرت حجّة بن الحسن ارواحناالفداء در زمان ما

ظهور كند.  پس دو چيز يقينى و يك چيز احتمالى است.   

لازمه‏ اش چيست؟ اينكه ما خودمان را بسازيم هر چه زودتر، بهتر مثل احتمال مردن.     پس زودتر خودمان را

 بسازيم و تزكيه‏ ى نفس كنيم و پاك باشيم. كوشش كنيم حتى يك صفت رذيله نداشته باشيم. خودمان را

آنچنان بسازيم كه وقتى آقا امام زمان روحى‏ فداه تشريف آورد، در ضمن سربازانى كه انتخاب مى‏ كند ما را

هم انتخاب كند. لذا آنچه كه بر پيامبر اكرم  صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله از تمام حقايق عالم هستى نازل شده

ايشان به على بن ابيطالب  عليه‏ السلام منتقل فرموده، ايشان هم به امام حسن عليه‏ السلام، همين طور

از يك امام به امام ديگر داده شده است. البتّه نه به اين معنا كه تا زمانى كه على  عليه‏ السلام بود قلب

مقدّس امام حسن داراى حقايق و معارف نبود، خير، در همان اوّل خلقت اين شمعها را از هم روشن كردند

  «خلقكم اللّه انوارا فجعلكم بعرشه محدقين حتّى منّ علينا بكم»،  و امروز تنها چراغى كه معرّف خدا

است و همه‏ ى معارف و حقايق بايد از او به طرف قلوب اهل معنا سرازير شود وجود مقدّس امام زمان  عليه‏

 السلام است.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم آبان 1390ساعت 16:51  توسط راوی زندگی  |